ایا رستاخیز یک فیلم زیر زمینی است ؟
34 بازدید
موضوع: سایر


فتنه وقتی رخ نماید حق و باطل با هم می امیزد و گاه سخن حقی که زده می
شود نیز بوی فتنه می دهد و یا هرکه بخواهد مغرضانه بوی فتنه را از ان
استشمام خواهد کرد و بهانه ای را از طرف مقابل برای دستاویزیِ  مقاصد خود
خواهد یافت. گاهی نیز حتی کسی که به دنبال حق است ، در دام فتنه می افتد
بی انکه بداند یا خود بخواهد و واکنش جوینده ی حق نیز می شود خروج از حق
! در این میان تشخیص سره از ناسره دشوار، و سخن حق را برزبان جاری کردن
بسی دشوارتر می شود .

فتنه ، فقط سیاسی نیست؛ گاه سیاسی است؛  گاه فرهنگی ؛ گاه اجتماعی ؛ گاه
اقتصادی و گاهی اعتقادی ؛ و اینکه منشاء انها چیست و از کجاست نیز گاه
دشوار است .

 به فرموده ی مولای متقیان علی علیه اسلام : در فتنه باید مانند "ابن
اللبون" بود "مثل بچه شتری که نه از او شیر دوشند و نه سواری دهد"  یعنی
نباید متعصبانه یا نا اگاهانه ، به دامن باطل که گاه دوطرف است وگاه یک
طرف غلتید.

در فتنه همواره انکه نان خود را در  فضایی الوده، نرخ می زند، حتما به
دنبال یارگیری است . ادمِ زیرک کسی است که حق را بگوید هرچند تلخ باشد .
راه راست را انتخاب کند و البته جدا شدن از بافته های ذهنی که چه بسا
منفعت گروهی هم در بر داشته باشد البته مشکل است .

چطور می شود در کشوری که منادی اخلاق "محمدی" است، فیلم سازانی فیلمی
بسازند و مسائلی غیر واقعی چه در باره تاریخ پیشینیان چه معاصر ،چه جبهه
و جنگ و چه مسائل فرهنگی و اجتماعی و یا سیاسی ، به تصویر کشند ولی هم
گروهی های او دم برنزنند و مخالفین را به بی دینی متهم کنند ! اما مشابه
همان مطالب  را وقتی از لنز دوربین مخالف خود دیدند زمین و زمانه را به
هم بدوزند!؟

 و از دیگر سوی ،چه می شود که عده ای دم از ازادی بیان و عقیده و لزوم
امکان اظهارنظر متخصص در امور مربوط به خود را بزنند اما حتی اگر مراجع
تقلید در موردی نظر دهند که خلاف اشکار شرع است و اظهار نظر در ان مورد
نه فقط حق انها که تکلیف عقلی و دینی شان است، ان نظر را بر نتابند و
پیروان ان نظر را به بی فرهنگی و تحجر و ... متهم کنند !؟

مگر انکه در اینجا هم که واقعیتی در حال تحریف و دگرگونی است، قصد قربت
را شرط  و حسن فاعلی را مقدم بر حسن فعلی بدانیم ! و خود را جای احکم
الحاکمین بنشانیم !

سوال کلیدی که باید صاحب نظران و جامعه شناسان به دنبال رهیافتی برای
پاسخ به ان باشند این است که چرا در هر روی داد کوچک یا بزرگی حق و باطل
به هم ممزوج می شود و فتنه ای در مقیاس خودش رخ می نماید و هیچکس دنبال
واقعیت و حقیقت نیست؟

 حتی گاه، خودزنی می کنیم تا حق، بیشتر و بیشتر پوشیده بماند، حتی برای خودمان!

 یکی از مصادیقی که علی رغم مضمون مذهبیش، این روزها فتنه ای رسانه ای و
اعتقادی به پاکرده ، فیلم "رستاخیز" است که اگر خوب چاره نشود بیم بیرون
امدن فتنه ای بزرگتر از دل ان می رود. فیلمی که هم اکرانش به همین شکل و
هم جلوگیری از اکرانش حتما ضررهایی، هم برای جامعه ی مذهبی و هم برای
جامعه هنری و فرهنگی به دنبال دارد .

کافی است به اظهار نظر مخالفان و موافقان نظر کنیم، برخی،  چشم بسته بر
ان می تازند و برخی، چشم وگوش بسته ان را تایید می کنند فقط برای اینکه
مخالف خود را بکوبند !

تاجایی که حتی کارشناس تاریخ  نیز دیگر جرئت اظهار نظر در مورد واقعیت یا
تحریفِ یک روی داد تاریخی را ندارد .

 در چنین اوضاعی قلم زدن و بیان انچه به نظر حقیقت آید،  کاری  سخت است ؛
آدم ،یا از سوی گروهی متهم به بدبینی و یا از سوی مقابل متهم به بی دینی
خواهد شد .

اما انکه منصف است اگر بگذارد غبار فتنه از ذهنش بیرون رود و در فضایی نا
الوده قضاوت کند حتما میتواند از نظراتی که اجازه بیان داشته اند،  سره
را از ناسره تشخیص دهد و راهی به حقیقت بیابد.

از انجا که مطلب ما در باره فیلم رستاخیز مهم است و کمی به درازا می کشد
لذا به ذکر چند پرسش اساسی بسنده می کنم و تببین کلی پرسش ها را به بخش
دوم این یادداشت در فرصت بعدی وامی گذاریم .

پرسش نخست :

ایا فیلم رستاخیز یک فیلم زیرزمینی بوده است و در جایی جز این کره خاکی
یا در کشوری دیگر، ان هم یک شبه ساخته شده؟ چرا مسئولان تصمیم گیر پس از
ساخت فیلم اشکال را متوجه میشوند و چرا مجوز دادند؟

پرسش دوم :

ما تجربه فیلم مختار را داشته ایم . هم وزارت ارشاد از نظر مراجع اگاه
بود؛ هم تهیه کننده و کارگردان فیلم . چرا دوباره همان اتفاق در مقیاسی
بزرگتر افتاده؟  ایا سهوی در کار بوده یا دست اندرکاران فیلم در صدد راه
انداختن جریانی برای فروش بیشتر فیلم بوده اند؟

پرسش سوم :

انان که دغدغه دین دارند به صراحت باید بگویند ایا به ساخت فیلم مذهبی
اعتقاد دارند یا هنوز می پندارند صرف منبر و موعظه برای هدایت نسل جوان و
بلکه برای دنیای تشنه ی حقیقت ناب اهل بیت(ع) کافی است و نباید از
ابزارهای جدید کمک گرفت ؟ ایا تقوای الهی به این است که قید مضامین مذهبی
در این ابزار زده شود ؟

پرسش چهارم :

انان که به ورود مراجع به این موضوع خرده می گیرند باید بگویند اگر مراجع
عظام در امر مهمی که ارتباط مستقیم با دین و مذهب و اعتقادات مردم دارد ،
حق اظهار نظر نداشته باشند و نظر ایشان برای عموم قابل نقد باشد، دیگر
مراجع برای چه امری مهم تر از این موضوع جایی برای نظر دارند و از سوی
دیگر ایا امکان ندارد  نمایندگان فهیم مراجع عظام در فضایی علمی این
نقدها را پاسخ گویند ؟

پرسش پنجم :

چرا اینگونه فتنه ها رخ می نماید؟ ایا ساختار وزارت فرهنگ و ارشاد مشکل
دارد یا وزیر آن ؟  یا اینکه دفاتر مراجع عظام تقلید باید بخشی را در
ساختار فعلی دفتر تعریف کنند که نظارت مستقیم در تولیدات مذهبی داشته
باشد یا تهیه کنندگان باید پیش از ساخت ارتباط بیشتری با دفاتر داشته
باشند .

پرسش ششم :

ایا این مشکلی که به وجود امده و خصوصا فضای رسانه ای و مجازی را به هم
ریخته و برخی را به خیابان کشانیده ،به خاطر اظهار نظر مراجع بوده است ؟

و ایا اگر مراجع اظهار نظر نمی کردند و فیلم برای عموم اکران می شد از
عواقب ان بیمی در دل نبود ایا مراجع عظام با اظهار نظر خود مسیر را
هموارتر نکردند و مقلدین خود را از راهی معقول و منطقی هدایت نکرده اند ؟

پرسش هفتم :

در جایی که چنین فیلم فاخری (از نظر خرج و مخارج و صرف وقت ) ساخته می
شود ونظرات متفاوتی بیان می شود با هزینه های زیادی که صرف شده،  مرجع حل
اختلاف در قوانین ما کجاست ؟ چرا مجلس به جای موضع گیری بر محتوا به
ارائه راهکار اساسی و حل ریشه ای و قانونی اینگونه موضوعات که در اینده
هم در پیش خواهیم داشت نمی پردازد ؟

پرسش هشتم :

با موضوع گیری هایی که برابر فیلم نظاره کردیم ، ایا باید هنرمندان مذهبی
و دلسوز دوربین خود را غلاف کنند یا باید انان که دغدغه دین و کربلا
دارند همت خود را مضاعف کنند و بهتر از اکنون کمر را برای به میدان امدن
ببندند ؟ ایا قرار است دنیای هنر و سینما برای همیشه با امام حسین(ع)
وداع کند و میدان را به  دیگران بدهد؟

پرسش نهم :

ساخت این فیلم دست کم 6 سال زمان برده است . رسانه ملی که پیش از این
سوزنی را از زیر چسب طبیِ مدیرکلی که درحال خون دادن است بیرون می کشد و
به دنیا می فهماند که این مدیرکل در حال تظاهر به خون دهی است و آبروی او
را می برد، چگونه در این سالها نفهمید که دوباره، کاری تنش زا در حال
ساخت است و این را در سطح وسیع با کارشناسان رسانه ای نکرد، تا جلوی حیف
و میل ها گرفته شود و این جو ملتهب در جامعه پیش نیاید.

پرسش دهم :

یکی از افتخارات شیعه ان است که مجتهدش ازاده است و کسی که به درجه ی
بالایی از فهم واقعی احکام دین رسیده ،ملزم به تبعیت از نظر دیگری که
نیست هیچ، بلکه  اجازه تقلید از دیگری را هم ندارد و نظرش برای خودش حجت
است و اگر مرجع شد باید نظرش را برای مقلدینش بازگوید  . در مواردی،  اگر
نظر مراجع عظام تقلید متفاوت بود راهکار چیست؟ ایا انگونه که از قول وزیر
محترم ارشاد بازگو شده "نظر ایشان فقط برای خودشان و  مقلدین شان مورد
احترام است !؟

پرسش پایانی :

سی و هفت سال از انقلاب گذشته و مردم جهان  گروه گروه به اسلام می گرایند
. جبهه ی کفر برای مخدوش کردن اسلام ناب و مکتب تشیع  و امام حسین (ع) از
هر ابزاری بهره می برد ؛ سر بریدنها را با تکنیکی ترین ابزار به نام
اسلام به رخ جهان می کشد و ما ابزاری به این مهمی داریم و هنوز برای این
امر بدیهی در میان خودمان به جدال و منازعه نشسته ایم!  راه کار چیست ؟
چرا باید یک سوژه ی مذهبی تبدیل به یک فتنه ی اعتقادی و مذهبی شود  در
حالی که فیلمی در کشوری دیگر به نام "محمد رسول الله" ساخته می شود و
همواره مورد تمجید ماست . . .

به لطف خدا در بخش اینده به طور مبسوط به این موارد خواهیم پرداخت .

انشاالله

لینک دیگر یادداشت :

http://www.tabnak.ir/fa/news/523697